|
|
|
Słonko majowe ze snu już wstaje. We mgłach różowe wyzłaca gaje. Przez chmur koronki patrzy ciekawie, biegnie przez łąki kąpać się w stawie. Promyki drżące po drzewach wiesza. I budzić śpiące kwiaty pospiesza. Wszystko się budzi. Do zajęć wraca. Ożywia ludzi radość i praca.
|
|
|
